top of page

Pl. Ebrar Thessaloniki

1st Prize - Small Scale Competition ""Creation & Retrieval of Shared and Public Areas - "Landmarks" in the urban area of the Municipality of Thessaloniki"

Ebrar  Square -Aghios Dimitrios - Urban Scaling


The approach of the square of Aghios Dimitrios  is conceived as a recovery paradigm for idle urban sites lying "dormant".

The specific area is essentially a plateau on Kassandrou street, at the point where the street becomes "square", overlooking the church and the city.

This location is:

• At the end of the axis of Aristotelous Str. to the North.

• The viewpoint of the city from above.

• The "terrace" of Ano Poli towards the city center.

• The actual urban square of the area.

• The Installation point of the landmark reference.

The scope of the proposal is the urban fabric of the modern city on the one hand, the historical space on the other and their relationship with nature.

The dominant principle of the synthetic approach of this “co-existence” is the scaling of one type of space into another; the gradual surrender of the character of an area when approaching the adjacent one and the corresponding gradual increase in the intensity of the latter in its approach to the first.

It is proposed to install a paving slab with “cold” materials, forming the floor of the main section of the square that will diminish and fade out as it approaches the south and east sides of the archaeological site and the hammam.

The scaling of the canvas floor, assumes additional marking to signal the termination of the Aristotelous axis on the square, as the "point" of the emblematic design of Thessaloniki after the fire of 1917.

This act is "identified" as a historical landmark, ie the simultaneous, spatial, temporal and  geodetic capture of collective concepts and meanings in this time and place.


"Δημιουργία & Ανάκτηση Κοινόχρηστων και Κοινωφελών Χώρων και Ανάδειξη Χώρων «Τοπόσημου» στην αστική περιοχή του Δήμου Θεσσαλονίκης"

Η προσέγγιση της πλατείας Ebrar - Αγ. Δημητρίου επιχειρείται ως παράδειγμα ανάκτησης χώρων της πόλης που αδρανούν ως «λανθάνοντες».

Ο συγκεκριμένος χώρος, αποτελεί ουσιαστικά ένα πλάτωμα στην  οδό Κασσάνδρου δηλαδή την θέση όπου η οδός γίνεται «πλατεία», και «βλέπει» τον ναό και την υπόλοιπη πόλη από ψηλά.

Η θέση αυτή αποτελεί:

  • Την απόληξη του άξονα της Αριστοτέλους προς τον Βορά.

  • Το σημείο θέασης της πόλης από ψηλά.

  • Την «βεράντα» της άνω πόλης προς το κέντρο.

  • Την καθεαυτή αστική πλατεία της περιοχής.

  • Θέση εγκατάστασης ενός τοπόσημου αναφοράς.


Ο αστικός ιστός της σύγχρονης πόλης από την μία και ο ιστορικός χώρος από την  άλλη και η σχέση τους με το φυσικό αποτελούν το πεδίο αναφοράς της πρότασης.


Η κυρίαρχη συνθετική αρχή στην προσέγγιση αυτής της συνύπαρξης είναι η αποκλιμάκωση του ενός χώρου στον άλλο. Η σταδιακή δηλαδή, υποχώρηση του χαρακτήρα του ενός χώρου καθώς πλησιάζει στον όμορό του  και αντίστοιχα η σταδιακή αύξηση της έντασης του όμορου στην προσέγγιση του προς τον πρώτο.

Προτείνεται η εγκατάσταση μιας πλακόστρωσης από πλάκες, με ψυχρά υλικά κατασκευής, οι οποίες θα διαμορφώνουν το δάπεδο στο κύριο τμήμα της πλατείας και θα μικραίνουν και θα αραιώνουν καθώς θα προσεγγίζουν στα νότια και ανατολικά τον αρχαιολογικό χώρο και το χαμάμ.


Η αποκλιμάκωση του καμβά του δαπέδου, αναλαμβάνει επιπλέον την σήμανση της απόληξης του άξονα της Αριστοτέλους επί της πλατείας, ως «σημείο» του εμβληματικού σχεδιασμού της Θεσσαλονίκης μετά την πυρκαγιά του 1917.

Η πράξη αυτή «εντοπίζεται» ως ιστορικό τοπόσημο, δηλαδή ως ταυτόχρονη, χωρικά και χρονικά, γεωδετική δέσμευση και σύλληψη  συλλογικών εννοιών και νοημάτων, σε παρόντα χρόνο και συγκεκριμένο τόπο.

ad_KATOPSI-plan poli
plan 1
anat ax
ax view 1
low side view
side view 1
night side view 1
plan 1
anat ax
central view 1
plan 2
night central view
sketch 2
bottom of page